دستانم که بوی انار گرفت

یادم افتاد که خوابت را دیده ام.

خواب تو را

خواب خودم را

خواب باغ انار را!

خوابی که بوی انار می داد

مثل دامن من

که  زلفان ات را بر آن آشفته کرده بودی.

تو دست طمع به سوی انار رسیده دراز می کردی

و من به زلف آشفته ات!

نه باد  بود و نه باران

حتی نور زننده خورشید هم نبود!

این خواب ساده

تنها و تنها با احساس اینکه صدایم می کنی

به اتمام رسید.

من بیدار!

تو غایب!

هم باد بود و هم باران!

و دامنی که نه بوی انار

که بوی تو را می داد!

ساده است ستایش گلی

دیدنش و از یاد بردن

که گلدان را آب باید داد

ساده است بهره جویی از انسانی

دوست داشتنش بی احساس عشقی

او را به خود وا نهادن و گفتن

که دیگر نمی شناسمش